Scoutskamp 2011: Willerzie, heen en terug.

dinsdag 12 jul 2011

Een paar honderd km. in de wagen van de dochter om de kleinkinderen op te halen maar ook om de kampsfeer nog eens op te snuiven. Gelegenheid om het nieuw arsenaal aan tenten kunnen zien, aangekocht met de duur verdiende centen in de vele scoutsdorpen tijdens de druivenfeesten.
 
Wat altijd verbaast zijn de prachtige stukjes natuur die ze telkens opnieuw vinden om hun tenten op te slaan. Dit jaar : Willerzie (Gedinne). De twee tentenkampen bevinden zich op twee flanken rond het dorp. Van op beide zie je beneden in het dal het typisch Waals dorp liggen opgetrokken in de lokale natuursteen en bedekt met leien.
 
Op het ene kampterrein wemelt het van de welpen. De mama’s en de papa’s komen ze ophalen. Alles moet gepakt en gezakt. Er is voor ons gezorgd : een welgekomen kop koffie of thee. Allen hebben ze enkele dagen ervaren dat leven zonder comfort ook kan. Leven van wat de natuur ons biedt. Frisse gezonde lucht, water en vuur, in zon en regen.
 
Op het andere kamp is het rustig. Niemand te bespeuren. Scouts en gidsen zijn op trektocht. De foeriers genieten ervan om eens uit te slapen. Uit nieuwsgierigheid lopen we eens tot aan de Hudo.
(info voor Kwissers : afkorting van Houd Uw Darmen Open)
Ge raad het : de WC.

De groep is nogal creatief op dat vlak. Ieder jaar een andere uitvoering. Duo zitjes, vierkantformatie ( om een kaartje te leggen), zwier … Dit jaar : een panoramische bank. Je kan er genieten van een prachtig landschap. De opgetrokken vlag duidt hier meer op mogelijk gezelschap dan op het bezet zijn. Nu, tussen iemand waarmee je samen op de pot gezeten hebt, is er een barrière te meer uit de weg geruimd. Zelf dit trachten ze zinvol in te vullen.
 
Contact met het “werk van de Schepper” is op een kamp zeker voor handen want je leeft er midden in.
Vriendschappen ontstaan en groeien er spontaan. Je heb er mekaar nodig door dik en dun.
Onze dank gaat spontaan naar al wie eens te meer dit kamp heeft mogelijk gemaakt: onze kinderen en kleinkinderen de kans hebben gegeven die kampsfeer te ervaren.
 
Een brok zin in, en voor ’t leven.
 
Kwikstaart