Het babyboomer-syndroom

vrijdag 11 okt 2013

Wat is dat toch met die babyboomers? Ja, ik weet het wel, ik behoor zelf tot die generatie en ik ga ze dan ook met hand en tand verdedigen. Toch is het goed om af en toe eens naar onszelf te kijken. Want dat babyboomers niet echt als normaal kunnen beschouwd worden is wel het minste dat je kan zeggen. In heel de geschiedenis van de mensheid is er nooit een generatie geweest die zoveel tegen schenen gestampt heeft, die heilige huisjes met zoveel genoegen afgebroken hebben, die zo vindingrijk waren, en die zoveel groei en vooruitgang bewerkstelligd hebben. En er bovendien nog goed mee wegkwamen.
 
Het begon al in hun jeugd. Met 'langharig tuig' dat tegen zowat alles en nog wat begon te contesteren. Jongeren die collectief overtuigd waren van hun eigen grote gelijk. Die in hun jeugdig enthousiasme de wereld gingen veranderen. En het dan nog gedaan hebben ook. Hoe komt dat toch vraag ik mij dan af. Zat er in die jaren iets in het water? Of in de lucht? Kwam het door een lichte vorm van radioactieve straling? Wie zal het zeggen. Het leek wel of de toenmalige jongeren door een soort van besmettelijk virus aangetast waren. Een virus dat een ongebreidelde expansie, groei en ontwikkeling opwekte. Niks of niemand kon hun enthousiasme onder controle krijgen. Niks kon hun drang naar vernieuwing, naar verbetering en vooruitgang stoppen.
 
Muziek, mode, techniek, geneeskunde en alles wat maar enigszins voor verbetering vatbaar was werd onder de loep genomen. Een generatie doorzetters was opgestaan. En de wereld zal het geweten hebben. The sky was the limit. Grenzen waren er om verlegd te worden. Mogelijkheden werden gecreëerd. De babyboomers kenden geen beperkingen. Maar ze worden ouder. En worden aan de kant gezet door een nieuwe generatie. Normaal zou je zeggen. Ouderen moeten plaats maken voor jongeren. Maar die oude rock&rollers laten zich niet zomaar in een hoekje drummen. Het gaat er niet meer aan toe zoals in de jaren vijftig van vorige eeuw. Toen waren mensen van 60 jaar oud en versleten, ze leefden in het verleden en hielden zich bezig met zagen over de goede oude tijd. Niet zo met de babyboomers. Die zien dat anders.
 
Gepensioneerde babyboomers zijn jongens en meisjes van 65 of ouder die hun plaats opeisen. Die niet willen wegkwijnen in een rusthuis. Die zich organiseren en niet op hun kop laten zitten. Die bewust willen deelnemen aan de maatschappij en hun steentje meer dan bijdragen. Het lijkt wel alsof babyboomers zelfs de tijd naar hun hand willen zetten. En blijkbaar slagen ze er nog in. Want als ik de volle agenda van die generatie bekijk moet ik vaststellen dat ze van plan zijn om nog jaren door te gaan. Van stoppen hebben ze nog nooit gehoord. Babyboomers zijn dan ook niet te stoppen. We zullen doorgaan. Tot we erbij neervallen. Als jij ook een babyboomer bent, kan ik alleen maar zeggen; goed zo, en laat de jonge generatie maar zien hoe het moet.

1989 keer gelezen